#چین

اقتصاد نئوکلاسیک، نظریه وابستگی مارکسیستی (و دیگر مکاتب فکری غیرمتعارف) را به‌مثابه یک اثرِ از‌مدافتاده جلوه داده است؛ یک اثر منسوخ شدۀ فکری متعلق به آمریکای لاتین در دوران جنگ سرد، که...

یادداشت قبلی ما، نظریۀ مارکسیستیِ وابستگی را به‌عنوان سنگ‌بنای یک  اقتصاد سیاسیِ سه‌قاره‌ای، بازسازی کرد. آن مطلب، بنیان نظری بحث بود. این یادداشت، شالودۀ تجربی آن را بنا می‌کند.

ادعا می‌کنند که سوسیالیسم «شکست خورده» است. اگر بپرسیم: چه کسی موفقیت را تعریف می‌کند و با چه معیارهایی؟ ناگهان ادعا فرو می‌پاشد. جوامع سوسیالیستی، از اتحاد شوروی تا چین، ...

در مجموعه پژوهشی «برای ساخت آینده» که به برساخت سوسیالیستی معاصر می‌پردازد، پاوِل وارگان و جیسون هیکل مفهوم «دموکراسی مردمی تمام‌فرآیندی» در چین را بررسی می‌کنند؛ نظامی پیچیده مبتنی بر مشارکت سیاسی گسترده و حکمرانیِ از پایین که به‌عنوان یکی از پایه‌های مادی فرآیند مدرنیزاسیون سوسیالیستی چین عمل می‌کند.

مایکل رابرتز در این نوشته به بررسی «تله توسیدید» می‌پردازد و آن را در شرایط امروزی رقابت چین و آمریکا صورت‌بندی میکند. او استدلال می‌کند که بخشی از دلیل محافظه‌کاری چین و پرهیزش از درگیری مستقیم با آمریکا این است که چین نمی‌خواهد در «تله توسیدید» گرفتار شود.

این نوشته استدلال می‌کند که چین، هم در چرخه جهانی انباشت ادغام شده، و هم از آن گسسته است. به این معنا که به لطف ساختار سیاسی‌اش امکان تابع کردن روابط خارجی در برابر الزامات انباشت داخلی را دارد. چیزی که «گسست با ویژگی های چینی» نامیده شده است. افق راهبردی‌ای که می‌تواند چراغ راه بقیهٔ کشورهای پیرامونی باشد.